De verbeeldeling

Al 3000 jaar is hij,
zijne majesteit,
de koning in het rijk der fantasie en verbeelding.
Sinds mensenheugenis is hij aan de macht!
Hij,
de koning,
de verbeelding in hoogst eigen persoon.

Tot vandaag!

Want vandaag gaat hij sterven!
Jawel,
aan het eind van dit stuk
zal de verbeelding schielijk komen te overlijden.
Tja…
Hij heeft nog net iets minder dan een uur te leven.
Jammer.
Maar zo gaat het verhaal.
En een verhaal gaat zoals het gaat.
Daar hebben wij niets over te zeggen.
Ook de koning niet.

En dat valt niet goed, want

hij is koppig!
Hij luistert niet,
hij zit altijd maar te spelen,
kan niet stilzitten,
houdt zich niet aan afspraken,
is totaal onlogisch,
en moet altijd het laatste woord hebben!

Maar niet deze keer!
Het verhaal is wat het is!
En het verhaal eindigt zoals het eindigt.
Of niet??

Geïnspireerd op Eugène Ionesco’s ‘De koning sterft’, maar vertaald naar een spetterende, filosofische 6+voorstelling, balancerend tussen sprookje en absurd theater. Met fysiek spel, magische videobeelden, eigenzinnige muziek en een hoop humor stelt Speelman op een ludieke manier een belangrijke vraag aan haar jonge publiek. In tijden waarin we verveling gewoon weg swipen, antwoorden al klaarstaan voordat de vraag gesteld is, en het spel kant en klaar wordt aangeboden … Is onze maatschappij stilaan haar verbeelding aan het verliezen??

Na  haar succesvoorstelling ‘De Wachters’ (gebaseerd op ‘Wachten op Godot’) neemt Speelman opnieuw een klassieke, absurde theatertekst als uitgangspunt voor een filosofische kindervoorstelling, om het om te bouwen tot een hedendaagse, ludieke uitdaging voor jong en oud, en zo maatschappelijke vragen te stellen, voor jong… en oud.